می نویسم از خودم

تا امروز مقاومت کردم کانفیگ نگیرم اما واقعا دیگه کارهام مونده و مجبورم. میخوام بعد از فعال شدنش مقاومت کنم به بازی موردعلاقه ام سر نزنم. به تلگرام و اینستاگرام هم. فقط سرچ. گرچه شنیدم اینترنت در دانشگاه موجوده فقط هنوز مطمئن نیستم که به دانشجوها اجازه ورود میدن یا نه. ولی خب بچه رو چه کنم؟ حالا من فردا پول میدم کانفیگ میخرم، پس فردا اینترنت برای همه آزاد میشه :دی

پژوهش هم دیگه مسخره شده. موضوعاتی که خیلی جدیده و عده محدودی کار میکنن استثناست؛ اما پژوهشی که فقط جامعه آماریش عوض میشه، فقط یه متغیر بهش اضافه میشه و... خیلی مسخره است. دانشجوها پرسشنامه تزشون رو در گروهای بی ربط به حد نصاب میرسونن. حتی دیتای حقیقی استفاده نمیکنن. خود استادها هم میدونن. اما رقابت خاصی بین اساتید برای مقاله نویسی وجود داره. این بده! 

باز ما خوبیم، خودمون مینویسیم. تو دانشگاه آزاد نمیدونید چه خبره. خانم/آقای دکتر حتی نمیدونه روش تحقیقش چیه. پول میدی تز برات ایمیل میشه. خب اون پول رو بدن دانشگاه بدون تز فارغ التحصیل بشن. با خودشون رودربایستی دارن؟

خموش و گوشه نشینم، مگر نگاه توام؟

لطیف و دورگریزی، مگر خیال منی؟

سیمین بهبهانی